Hepimiz hayatımız boyunca güvenebileceğimiz iyi ve kötü günümüzde hep yanımızda, hep arkamızda olabileceğine inandığımız bir babanın varlığına gereksinim duyarız.Hangi yaşta olursak olalım onun varlığı bize her zaman güven verir çünkü…

Yıllar önce kaybettiğim babam da benim için öyleydi. Sevincimle sevinen, mutsuzluğumda üzülen, başarılarımla gurur duyan ve beni her zaman destekleyen bir babaydı. O kadar ki üniversiteye başlayacağım yılda öğrenci olayları hale devam ediyordu. Çevremizdeki herkesin karşı çıkmasına rağmen babam bana güvenerek, Ankara’da okumama izin vermişti. Okulumu bitirince de öylesine mutlu olmuştu ki… Ne zaman tayinin çıkacak diye sorardı sürekli. Neden hala tayinler olmadı diye üzülürdü. Göreve başladığımı göremeyeceğini hissetmişti sanki… Öyle de oldu. Tayinim çıkmadan aramızdan ayrıldı babam ne yazık ki…

Yıllar geçtikçe  babamı daha iyi anlamaya başlamıştım. Bizler için yaptığı tüm fedakarlıkları, kendinden çok bizleri düşündüğünü ve hepsinden önemlisi bize olan sonsuz sevgisini daha iyi anlamıştım. Bir fiske vurmadan, hiç bir kötü söz söylemeden ve bizi hiç kırmadan aramızdan dünya iyisi babam.

Ama bizde ona sonsuz sevgi duyar ve saygı gösterirdik. Onu kapıda karşılar, elindekileri alır, paltosunu vestiyere asardık. Mutfakta yemek hazırlarken benimle uzun uzun sohbet ederdi. O andaki mutluluğunu hiç unutamıyorum. Hele akşam yemeğinden sonra eline kahvesini de verince değmeyin mutluluğuna… O güzel sohbetleri ve birlikte içtiğimiz kahveleri çok özledim. Artık ne sohbetlerin, ne de kahvelerin tadı kalmadı benim için…

Ağzınızın tadının kaçmadığı, sohbetlerinizin son bulmadığı nice babalar gününe…

BABALAR GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN.