Geldi çattı yine bir Kadınlar Günü daha. Her yerde boy boy reklamı yapılıyor bu günün. Bugüne özel avantajlar, cazip indirimler, şık hediyeler, güzel sözler ve dahası… Her şey iyi hatta fazlaca iyi… Bir gün yetiyor mu kadın verilen değer anlatmaya. Diğer günler niye göremiyoruz bu yalandan da olsa yapmacık ilgiyi?

Her gün bize fazla gelir. Tepemize çıkarırız kadınları! Ölçülü davranmak gerek, her bir kimseye bir gün ayrıldıysa kadına da bir gelir yeterli gelir! Öyle düşünmüş olmalıyız ki, diğer günler yapmacık ilgiyi göremiyoruz ekranlarda. Ne mi görüyoruz? Hepimizin aşina olduğu o can sıkıcı haberler, görüntüler. Kadına cinayet, kadına şiddet, kadına şu ahlaksızlığı reva gördü, öldürdü yetmedi yaktı vb. bir sürü insanlık dışı hareketler. Bazen düşünüp duruyorum: Tüm bunları yapan bir insanlar mı diye?

Cevabı vermeye dilim varmıyor ama ne yazık ki tam öyle. Eşrefi mahlukat denen insan, akli melekelerini yitirince ne yazık ki insanlıkla alakası kalmıyor. Sonra da insanlık dışı olaylara şahitlik ediyoruz. Ne insan bu yapmakla kendi nesline fayda sağlıyor ne de kadınlara. Bu da bizim ayıbımız olarak tarihin tozlu sayfalarında kendine yer ediniyor. İnsan üzülüyor bir can daha kırıldı diye. Kimi zaman savunmasız, kimi zaman yalnız, kimi zaman muhtaç olduğu için hor görülüyor kadın ve kadınlar. Oysa kadın değerliydi Türk töresinde. Hakan’ın yanında savaşa katılır, devlet yönetirdi. El üstünde tutulur, saygıda kusur edilmezdi.

Kadın yuva kurandı, baş tacı edilen cennet ayaklarının altına serilen anaydı, derdini anlattığın sırdaşın, kardeşindi; kimi zaman hayata tutunduğun sana el olan eşin, hayat arkadaşındı. Daha derin boyutta düşünecek olursak Allah’ın erkeklere emanetiydi kadın. Ne oldu bu kadar kutsalımıza da biz kadınlara el kaldırır olduk, yetmedi canlarını alır olduk. Olanlar oldu. Olmaya da devam ediyor. Ama hiç iyi şeyler olmuyor. Birinin keyfi için başkalarının ölmesi gerekmiyor. Ne insanlığa sığar bu yapılanlar ne de hukuka. Ve hala biz bu cinayetlere adalet arıyoruz kokuşmuş dünyamızda. Gören, duyan, bilen var mı sahi adalet bunun neresinde?

Çivisi çıkmış dünyada adalet aramak pek akıl karı değil amma yine de aramak ve hatta bulmak zorundayız. Başka canlar yanmasın, başka analar üzülmesin diye bu adaleti sağlamak zorundayız. Yoksa daha çok konuşur, çok yazarız bunları. Ama yapılanlar yapanın yanına kar kalırsa konuşmak, yazmak, çizmek boşuna. O yüzden her şeyin insana yakışır bir şekilde olması temennisiyle. Başka canlar yanmasın artık. Bu 8 Mart dilerim bir başlangıç olur. 8 Mart Dünya Kadınlar Günü kutlu olsun.