Hayat dediğin güzel ve bir o kadar da kısa bir yolculuktur. Bir bakmışsınız varsınız bir bakmışsınız yoksunuz. İşte bu arada geçen varla yok arası bir şeydir sizden geriye kalan, kalacak olan. Gerisi yalnızca fasa fiso…

Bu konuda pek çokları ne yazık ki aldanmışlardır. Geri kazanması mümkün olmayan sermayeleri zamanı acımasızca harcamışlar, sonradan pişmanlığını yaşamışlardır. Ama dövünmek için iş işten geçmiştir. Çünkü her şey geride kalmıştır. Oysa hiçbir şeyin pişmanlığını yaşamamalı insan. İçinde ukte de bırakmamalı. Şayet kaldıysa bunu bir şekilde telafi etmeli. İşte o zaman ben bu hayattan tat aldım, hayatı yaşadım diyebilir. Yoksa hep bir şeyleri kendine dert edinir ve kısacık hayatında pek çok şeyleri erteler durur. Farkında olmadığı nokta ise kendi hayatıdır ertelediği. Geçip giden zaman asla geri gelmeyecektir. Bu gerçek insanın kulağına küpe olmalıdır.

Karşısına çıkan engeller onun belini bükse de sırtını yere getirmemelidir. Her şey zamanında güzeldir. Bir şeyleri yapmaya gücünüz varsa, durumlar biraz zorlasa bile o şeyi mutlaka yapın.

Çünkü ertelemek size hiçbir şey kazandırmaz. Tam aksine hayatınızdan pek çok şeyi alıp götürür. Ve siz ardından sadece bakmakla yetinirsiniz. Bugün olmadı, yarın yaparım değil. Bugün tamamlamalıyım, yarın yapacağımın garantisi var mı diye sorun kendinize. Aldığınız cevap ne yapmanız gerektiğini öğretecektir. Bugünden yarına kaldı mı bir iş, o yarının değil sonraki günün işi olur. Onun da ne olacağı meçhuldür.

Bu yüzden bu hayatta her zaman bir şeyleri yapmaya yeltenin ama hatalı olsun ama yanlışlarla dolu olsun. Zamanla doğruları bulursunuz, hiç yapmayıp içinize dert olacağına şöyle yaptım ama eksik demek daha yeğdir zannımca. Şu ölümlü dünyada bir iz bırakmak gibi bir niyetiniz varsa hayatı ertelemeyin, yaşayın. Yaşayın ki, bir şeyler yapmaya muktedir olun. Yoksa bir varmış, bir yokmuş deyip dürecekler defterinizi. Acısıyla, tatlısıyla yaşayın hayatı; bırakın kırılsın yüreğiniz, acısın elleriniz, ayaklarınız. Siz yeter ki yaşayın, ertelemeyin hayatı.