1.Dünya Savaşı’na bir oldubittiyle giren Osmanlı İmparatorluğu birbirinden uzak cephelerde hem topraklarını korumak, hem kaybettiklerini geri almak hem de müttefiklerine yardım etmek için birçok cephede savaşmak durumunda kalmıştır. Bu cephelerden birisi, belki de en önemlisi Çanakkale’dir. Çünkü bu cephenin açılış amacı boğazları geçip Rusya’ya yardım ulaştırmak ve akabinde Osmanlı’yı saf dışı bırakmaktır.

Bunun bilincinde olan Türk askeri orada canı pahasına mücadele etmiş, dünyaya kutsal değerler için nasıl ölüneceğini göstermiştir. Öyle ki on binlerce askerimiz, yetişmiş insan gücümüz, gencimiz bu cephede toprağa düşmüştür. Bir milletin küllerinden yeniden doğmasını ders olarak anlatacak olursak bunu Çanakkale’yle pekala yapabiliriz. Ya varsın ya yoksun. İşte öyle bir savaş. Varlığın, gücün karşısına yoklukla sınanagelmiş orduyla çıkmıştır Türk devleti. Kolay değildir elbette yedi düvele karşı hem de sayı ve silah bakımından daha az olarak savaşmak.

Burada bütün savaş kuralları, istatistiki bilgiler, sayılar anlamını yitirmiştir. Çünkü sayı bakımından üstün olanlar değil az olanlar kazanmıştır. Ve inanın bu da ancak ve ancak hakiki manada iman etmiş gönüllerle mümkün olur. Olmuştur da. Bizler orada Çanakkale’nin geçilemeyeceğini öğrettik dünyaya. Karşısında kim olursa olsun yürekten inanan birine topun, tüfeğin işlemeyeceğini gösterdik dünyaya. Ve biz orada koskoca orduları dize getirdik.

O ruh ki, defteri dürülüp geldiği bozkırlara gönderilmek istenen bir milletin haddini bilmezlere dur deyişinin örneği olarak geçmiştir tarih sayfalarına. O ruh ki, bizi ayağa kaldıran güçtür. Anadolu ateşini harlayan ruhtur. Çanakkale koskoca bir milletin dönüm noktasıdır. Öyle sıradan bir zafer değildir. Sıradan bir tarih değildir o yıllar. O zafer, yıllar sonra bizim silkinip kendimize gelişimizin emaresidir.

Şayet yine karanlığa gömülürse bu millet, ışığı uzaklarda aramasına gerek yoktur. Çanakkale ruhunu tekrar diriltmesi yeterli olacaktır. Biz o zaferde çok kayıplar verdik ama çok şey kazandık. Millet olmayı, bir olmayı Çanakkale’de öğrendik. Ve günün birinde unutursak bir olmayı, millet olmayı yine sarılacağız Çanakkale ruhuna. Çünkü bizler bir oldukça güçlüyüz. Teki kırması, parçalaması kolaydır ama çoğu kolay değildir kırması, parçalaması. Dünya var oldukça Çanakkale ruhunu yaşamak ve yaşatmak dileğiyle. Şanlı zaferimizin 107.yıl dönümü kutlu olsun.